Çünkü gök sıkıntıyla ağar rüzgar buruşur, bir yaprak düşer ve kaçıyordur solgun mavilikte maviler ve al geyikler. İşte altın ve kara akıntılar: analar, yitirilmiş resimlik yoksulluk, o korkunç kadın. Susun, tümünün anıldığı gündür kara yağmur ve ebem kuşağı usulca bütün erkekler ölür.
Kıpırdamasın insandan gelen sesler kamyonlar devrilir dağ yolunda. Rehincide kalan bir gümüş saat emanetçide unutulan bavul geçip giden gök taşlarıdır havadan ve selüloit mavilikten. Ey mermeri bozuk yalnızlık sanki kutsal bir avdır suskuda ve bir yakut parıltısıdır artık.
Çünkü gök kanla ağıyordur soluk soluğa atan bir damar kalbinde hırçın denizin ve toprağın nabzında unutulmak gibi bir şahdamar. Ürperir aynı rüzgarla darağacı, çarmıh ve çiçek sussun yatakların fısıltısı avuçlarda parıldayan kehribar: ekmekli, zincirli ve başları eğik kadınların erkekleri geçiyordur. Ve üzgün deltası kısacık ömürlerin bir albüm, bir şarkı, bir çocuk.
Hangi doldurulmuş hüznün yakutu çocukluk defterlerince soluk ki savaş alanlarında parıldar bütün koruluklardır ay ışığı ey ulaşılmayan dayanak aşklar elleri kanatan kesici ağıt. Hep unutuştur akılda kalan sıçrayan, yenilen ve ölen geyikler derdin eksilmediği kalem ve kağıt. Kısa ve kesin bir sözdür erkekler İspanya´da "Non Pasaran" kızaran kilise çanları katedrallere çöken gölgelik İtalya´da "Mamma Mia" işte avuçların dünyayı duyduğu kayalar sarkık bir bıyık Meksika´da, "Viva" Nehirler kurur, susar aşk ve en katı sözdür erkekler kıraç ve yoksul Anadolu´da.
Büyük ve yeniktir erkekler söz dinlemez serüvenci çocuk su şırıltısında sayıklayan hasta ve deli bir sevgilidir sabaha kadar bulgulu, korkunç ve utançla. Yararsız bütün leylak ağaçları hiç bilmiyor erkekler doğan ve ölen çocukların hüznünü çünkü daha önceden ölürler.
Çünkü gök ağıyordur kanla hep yenik yıldızlar vardır anı defteri, kum saati, savaş alanı bir yüz işte o kandır.
Ey ışığını dağıtan kristal ölümsüzlük, ele geçirilmeyen gömü ayışığı denizle kendini sürdürür işte her şey geçip gitmede usulca bütün erkekler ölür.
