Acının ağzından öpüyorsun yine yine cehennem yürek yine hüzne gönüllü devriye.
Turaçlar amansız iklimde kanat açmadı ama ağaçlar zamansız açtı çiçek kar vurdu birden , pusudaymış fırtına ardından bir yağmur , bir yağmur ki yağmur değil sanki kezzap... heba oldu onca heves , onca emek onca kitap.
Söylemeye gerek yok , zaten herkes farkında.
Ey nice cendereden süzülen direnç hangi acı denenmedi ki bizde kitap yakılan yıldan , insan yakılan yıla vardık katliam katladık , çağ atladık.
Gel de içlenme.
Bu şiir bir büyük VAH - Temmuza karşı Ağustos kapısı nerede , nereye çıkar bu çarşı
Nereye çıkar bu çarşı ki... hem kalabalık , hem karanlık.
