Bir zamanlar önümde rehberimdin
Bir zamanlar arkamda desteğimdin
Ne zaman önümden çekildin, yolda düştüm
Ne zaman arkamdan desteği çektin düştüm
Dedin ki öğren ayağının üstünde durmağa
Durmak istedim fakta düşürdüler ele ayağa
Bir daha hiç mi hiç kalkamaz oldum ayağa
Ayakta durmak için çook direndim bayağa
Hani! ben büyümüştüm, bak yine düştüm
Kalkmak istedim, çelmeye takılıp düştüm
Evvel ben bir güçtüm, şimdi ele ayağa düştüm
Hayat yolunda hep bir şeylere takılıp sürçtüm
Yakından olmazsa, uzaktan desteğiniz lazım
Dünyalık olmasa da manevi desteğiniz lazım
Dünyada olmasa da ahrette desteğiniz lazım
Referanslar yetmiyo, bizzat desteğiniz lazım
Hani bizi iyi şeyler gösterip, daha iyi olacaktı
Hani kendisi için istenilen...içinde istenecekti
Hani insanlar hep kardeş olacaklardı
Hani acı ve tatlılar eşit paylaşılacaktı
Hani kardeşi açken, herkes açlığı hissedecekti
Hani nefisler, hep kardeşler için feda edilecekti
Hani bir sonra ki yıllarımız daha iyi olacaktı
Hani anlatılanlar sinelerde ma kes bulacaktı
Hep başlangıçta güzel, sonunda kötümü olacaktı
Başta dost olanlar, sonunda düşman mı olacaktı
Kimileri ağam paşam, kimisi de garip mi olacaktı
Anlayamadım, yalan dünya hep böyle mi olacaktı
Rehberimiz ümit vadetmeseydi, ümidimi yitirecektim
İmanım olmasaydı, yalan dünyada aklımı yitirecektim
Sevdiğim insan olmasaydı, çoktan ilişkimi bitirecektim
Az da olsa, vefalı dostlar olmasa sağlığımı yitirecektim
Söyleyeceklerimi tam söyleyemedim, dilim tutuldu
Yazacaklarımı tam yazamadım, ah kalemim tutuldu
Galiba, niceleri gibi yetim şair Bayram’da unutuldu
Hatırlatayım dedim, elim, ayağım, her şeyim tutuldu
B. TUNCA/15.07.2000
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
