(Sitem)
Sağıma döndüm uyuyamadım
Soluma döndüm uyuyamadım
Avazım çıktığı kadar bağırdım
Ama sesimi sana duyuramadım
Oda da kelebekler gibi dolanıp durdum
İçimdeki aşkla sabaha kadar kavruldum
Bir örümcek gibi odada mekik dokudum
Bu gece değil yatağa eve bile sığmadım
Bir mum gibi sabaha kadar yanıp eridim
Sanki, aşk şarabından içen, bir deliydim
Aşkından, gece boyu Mecnun gibi gezindim
Hasretinden çok yandım, fakat geç sezildim
Bayram hasretinden Ferhat gibi hep ağladı
Gözyaşı eriyen mum gibi yanağını dağladı
Bakmayın yüzünün güldüğüne içi yanıktır
Hasretinden ne çektiğine melekler tanıktır
Çile çeken şair ise, çektiren de sanıktır
Onun lisan-ı hali buna en güzel kanıttır
Zaten o zat görüyor melekleri de tanıktır
Bayram'ın yüzü gülse de içi çok yanıktır
Bu gece uyuyayım dedim, uyuyamadım
Eskileri unutayım dedim, unutamadım
Unutamadım, o eski yaşadığımız günleri
Unutamadım ,eski vefakar ve cefakarları
Bu gece hasretinden inleyerek ağladım
Bana yaptıklarını da kaderime bağladım
O yaraladığın yüreğimin sesini dinledim
Her şeye rağmen daha kalbten silmedim
Sanma ki sadece bu gece hasretinden yandım
Tâ o günden beri senin hasretinden kavruldum
Sanma ki sadece bu gece hasretinden inledim
Tâ o günden beri, hasret gözyaşımı, silmedim
B. TUNCA/05.10.2000-17.44
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
