Senin uğrunda akıttığım terim vardı
Senin uğrunda akıtacak kanım vardı
Uğrunda, verebileceğim canım vardı
Sana dağlar gibi hüsnüzannım vardı
Yıktın ummanlar gibi olan hüsnüzannımı
Verdiğin o cevabınla, dondurdun kanımı
Daha Azrail’den önce aldın sanki canımı
Bugün gerekse vermem ki damla kanımı
Kıssalarınızdan, çok mu çok hisse aldım
Dost bildiklerime, derdimi anlatamadım
Ne edem, seni hakiki dostum sanmıştım
Belki, derde derman olursun sanmıştım
Bu aşkla çok derin ümit deryasına daldım
Ah bir bilseniz, ne hayaller kurup durdum
Ulaşmak için, kuşlar gibi çırpınıp durdum
Ama şimdi de bir ayçiçeği gibi burkuldum
Sözlerin jilet gibi bileklerimi kesti benim
Ümitlerim pare pare olup yok oldu benim
Zonk zonk atıyor başım, titriyor bedenim
Yoktur ki, halimden anlayan bir sevenim
Çok oldu iş işten geçince nasihat edenlerim
Bir iyilik için kırk dereden su getirtenlerim
Sağolsunlar merhem için ipe un serenlerim
Ah nerede benim hakiki candan sevenlerim
Eğer ki gülüyorsam elbet bir güldüren vardır
Eğer ki ağlıyorsam elbette bir ağlatan vardır
Böyle yazıyorsam elbette bir yazdıran vardır
Her ademoğlunun, dost ve düşmanları vardır
Yazacaklarımı tam yazamadım, kalemim tutuldu
Söyleyeceğimi tam söyleyemedim, dilim tutuldu
O ret cevabınız karşısında elim, ayağım tutuldu
Zaten bu yetim şairin elinden ne zaman tutuldu
Bayramtunca@hotmail.com
05.05.2002/11.55
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
