Ah darbeler darbeler, darbeledi beni
Darbeli makkap gibi delik deşik etti beni
Şu hayatın darbeleri ölümü çok arttı beni
Kadir Mevlam, ne çok çileli yaratmış beni
Yaralarım, kabuk bağlamadan kanadı benim
Çok küçük yaşımda kanatlarım kırıldı benim
Gönül sarayım, dost tarafından yıkıldı benim
Şu hayatın darbeleri belimi tez büktü benim
Kalbimin yağları, yanan mum gibi eridi benim
Saçlarımda ihtiyarlık alametleri belirdi benim
Hayatın yükünden dizimin bağı çözüldü benim
Hayatın darbeleriyle, belim tez büküldü benim
Bak saçlarım ile dişlerim bir bir döküldü benim
Daha yaram kaynamadan dikişi söküldü benim
Şu hayatın darbelerinden gözüm korktu benim
Darbelerin şiddetiyle, başım çok döndü benim
Gelip geçmiş en çileli şairlerden biri de benim
Yıllarca, gece gündüz hep sızladı durdu tenim
Dostlarıma sitem etsem de halimi şükrederim
Biliyorum, tüm bu çektiklerim benim kaderim
Gel be hey vefalı, ela gözlü, eski dostum gel
Baksana! dostlarım bile, oldular sanki birer el
Hayatın darbelerine, dayanamaz ki bu ince bel
Göz yaşlarım çay değil, sanki oldu bulanık sel
bayramtunca@hotmail.com
10.04.2002-08.35
NOT:Uğradığım haksızlıkların neticesinde
duygularımı Türkü sözleriyle şiire
dönüştürmüş olduğum bir öykümdür.
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
