Küçük yaşta kaldım öksüz ve yetim
Okumaktı tek düşüncem ve niyetim
Okutmasalardı, çok kötüydü niyetim
Okuttular çok iyi oldu benim niyetim
Beni, çok küçük yaşta yurda koydular
Dostlarımdan çok eller halimi sordular
Düşmanımdan çok dostlarım yordular
Beni kötülüklerden melekler korudular
Önce okumaz deyip, terziye verdiler
Israrıma dayanamayıp okula verdiler
Sorulduğumda hep iyi birisidir derdiler
Üniversiteyi okumadım diye de yerdiler
İlk önce, Kula Orta köy İlk Okulunu bitirdim
Sonra Manisa Atatürk Orta Okulunu bitirdim
Daha sonra, Manisa Ticaret Lisesini bitirdim
İşte ben deniz okullu yıllarımı böyle bitirdim
61/1 tertip İzmir'de oldum acemi er
Herkes de benim gibi acemi birer er
Başımızdakiler her gün yat kalk der
Dört ay yat kalk yaptık olduk heder
Dört ay sonra dediler bu kadarlık yeter
Yurdun dört bir yanına dağıtım yaptılar
Bu garibi Erzincan Top.Tugayına attılar
Sol koluma da çavuş rütbesini taktılar
Asker oldum, Erzincan’da çavuş
Sevdiğim yâr, bana çabuk kavuş
Göndermezlerse, görünmeden savuş
Yoksa hasretine dayanamaz bu çavuş
Askerlikte her an şafak sayarım
Haftada bir gün, soğan soyarım
Bozuldu benim burada az ayarım
Ben eski gün ve eski dostu ararım
Manisa’da oldum, yurda yönetici
Başımda vardı,...adında denetici
En güzel ve verimliydi bu yıllarım
Tarihe geçirildi, buradaki sırlarım
Hizmet deyip, Eskişehir'e gönderdiler
6 yıl burada evirip çevirip dönderdiler
İtibarlı ve verili geçti, buradaki yıllarım
Yine tarihe geçti, hep buradaki sırlarım
Evlenemem diye, yüreğime düştü bir sızı
Otuzumda çıktı karşıma bir Muhacir kızı
Eğer ki vermeselerdi, o Muhacir’in kızına
Belki, tabibler bile dindiremezdi o sızıma
Küçük yaşta, oldum çoban
Yörüktür, asıl benim obam
Ölmeseydi benim babam
Delik olmazdı benim taban
Çok Küçük yaşta, çoban oldum koyunlara
İyi niyetimin kurbanı olup geldim oyunlara
Tırmanıp çıktım tepeye, vurdular tekmeyi
Kalkamayıp muhtaç kaldım soğan ekmeyi
1990 da İstanbul ............dan, geldi davet
Ben de, hemen yaptım, bu davete icabet
Altı yıl gece gündüz burada verdim emek
Sonunda emeğimin karşılığı aldım sömek
Yeni yapılaşma deyip, Antalya’ya gönderdiler
Antalya’dan vazgeçip, Adana’ya gönderdiler
Üç bucuk yıl burada geçti çok stresli bir hayat
Burada geçen yıllarım oldu, çok mu çok bayat
Yirmi iki yıllık çalışmalarıma hiç bakmadan
Gösterdiğim referanslarıma, hiç takmadan
Gözümün hicranlı yaşlarını bile bakmadan
Hiçbir resmi muameleye de tabi tutmadan
Bir hain gibi koydular kapının önüne
Hiç sormadılar, Allah'ın o ademoğluna
Sana ne kötülük yaptı, bu gariban insan
Hiç yakışır mı bu garbi, bu kadar nisyan
Tam üç ayda zor anlattım, mağduriyetimi
On sekiz sayfada anlattım masumiyetimi
Tam üç ay sonra anlaşıldı, masumiyetim
Geri alınmamla, giderildi mağduriyetim
1999 da kırık kalple İstanbul’a döndüm
Ben şu hayatta ne haksızlıklar gördüm
Şu .............de ne,.....................gördüm
Geçmişteki yapılanları, tarihe gömdüm
Şu hayatta, bir stepne gibi kullanıldım
İhtiyaç olduğunda adam yerine kondum
İhtiyaç olmadığında kapı eşiğine kondum
Şu yalan dünyada, gençliğimi doymadım
Tarlaya sürmek için lazımdır saban
Yollarda yürümek için lazım taban
Yoksa sağlam taban, halin pek de yaman
Taban eski ise el de yaman bey de yaman
Dünya tarlasına sürmek için, lazım pulluk
Hizmette kalmak için, lazım Allah'a kulluk
Yoksa para pul, olursun el âleme köle kul
Dünyada kalırsın, bekar dul, çekersin zul
......deyip, diyar diyar gezdiler
Küçükleri büyükleri ezdirdiler
Şu dünyada da canımdan bezdirdiler
İş işten geçince, gerçekleri sezdirdiler
Hayatta güvenip ümit bağladıklarım
Rabbimden dua edip yalvardıklarım
Uğurlarında dua edip ağladıklarım
Yoksa, hep hayal miydi beklentim
Söylenenlere çok çabuk kandım
Hayatım hep öyle geçer sandım
Arkamdakiler sahip çıkar sandım
Yıkıldı ümidim, alev alev yandım
Kalmadı artık, şu dünyada dermanım
Kalmadı artık, ne arayıp, ne soranım
Tek sadık dost ve rehberim, Kur’ân-ım
Ahrette hesap sormaktır tek fermanım
Kalmadı, ümit bağlıyacağım kimse
Kalmadı, arkamda ağlayacak kimse
Yoktur, arkasından ağlayacağım kimse
Bir Allah ‘ım var, bir de sevdiğim kimse
Arkamda olan varsa çıksın ortaya kimse
Hayatımı her şeyi vereyim o insan kimse
Feryad-ü figanımı kulak vermedi, kimse
......hainlik yaptığımı söyleyemez kimse
03.06.2002 hayat devam ediyor işte böyle
B. TUNCA/25.07.2000
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
