Elimde kalem, dilimde kelam
Yazayım dedim üç beş kelam
Dil söylemez, kalem yazmaz oldu
Yüreğimdeki hasreti, ak kor oldu
Hasretinden, yüreğim pare pare oldu
Gözyaşlarım tunçmermeri eritir oldu
Kuş olup, uçup gitsem, o yâre doğru
Dağlar yol ver gideyim o yâre doğru
Resmi elimde, isminin namesi dilimde
Hasreti yüreğimde, silueti belleğimde
Yıllarca hasretini çektim, gurbet elinde
O her an, her şeyiyle aklım ve zikrimde
Dağlar, yol verin de gideyim o yâre doğru
O yârin hasretiyle ciğerim pare pare oldu
Ben Mecnun gibi avare avare gezer oldum
Onun hasretinden, dünyadan bezer oldum
Yârin hasretini iliklerimde hisseder oldum
Anlatamamaktan, çok mu çok bizar oldum
Dağlar ne olur yol verin de gelsin nazlı yarim
Ta arşı aladan duyuldu artık benim ahuzarım
Gül dalında öterken, dut yemiş bülbüle döndüm
Ayaz vuran gül yaprağı gibi lime lime döküldüm
Gül dalındaki yeşil sarmaşıkken, sararıp soldum
Onun hasretiyle dünyada ölmekten beter oldum
bayramtunca@hotmail.com
05.03.2002/15.15
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
