Dün yine yolundan geçmek zorunda kaldım
Kendimden geçip, eski hülyalarıma daldım
Dizlerimin bağı çözülüp, yolunda kalakaldım
Beden gitti; fakat kalben sende takılı kaldım
Ta uzaktan bana doğru gelenleri sen sandım
Bulutlar arasında uçan martıları elçin sandım
Sallanan o yeşil yaprakları, senin elin sandım
Uzaktan gelen elvan kokuları seninki sandım
Karşılamaya gelmediğini geç farkına vardım
O an sanki ağustos güneşinde eriyen kardım
O an sanki daldan düşmüş ayva gibi sarardım
Kalbimdeki aşkın silinmesi için çok yalvardım
Bitki kadar bile sevmediğinin farkına vardım
Canlılar kadar sevmediğinin, farkına vardım
Tabiat kadar da sevmediğinin farkına vardım
Onların, lisan-ı hal sevgisini müşahede ettim
Çınarların, yeşil yaprakları, el sallıyorlardı
Kuşlar, böcekler türkü ve şakı söylüyorlardı
Gökyüzü bulutları yağmur olmuş ağlıyorlardı
Çiçekler açmış, binbir çeşit koku salıyorlardı
Yağmurdan ziyade gözyaşlarım ıslattı yollarını
Arabam gitti; fakat gözüm takılı kaldı yollarına
Eğer, bir daha uğrarsam yollarına, aç kollarını
Yoksa bir daha uğramam, senin yeşil yollarına
B. TUNCA/17.05.2001-12.45
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
