Ah işte her şey orda... Ben severim omuzlarımı bir gün Sırmaları, apoletleri olmasa da.
Ben severim omuzlarımı bir gün Göçen bir maden direğinin altında
Su akar kendir tarlalarından Ah her şeyim...Ben severim omuzlarımı bir gün Savaşta bir başka omuzun yanı başında Yatakta bir ince omuzun yanı başında
Yol uzun, hava sıcak Kırbaçlarım atımı varırım Kurtuba ya...
İndiğini görürsem bir gün sığırcıkların ve sürüler halinde,ovaya İnsanların dünyayı bölüştüklerini hatırlarım Bir gün daha...
Sevişirim ölürüm, savaşırım, ölürüm Doldururum çantama kara ekmek ve peynir Varırım Kurtuba ya... ´saat beşte akşamleyin´
Ah ellerim ve kalbim Her şey orada kaldı. Keçeler keçeler ve portakallar Kireç döktüler yere. Kara gözlüm, kalbim, Halkımın fakir akşamlarıdır, biliyorum Kanlı bir mendil diye bağlanan gözlerime Kireç döktüler yere, Bir duvarın dibinde Bir deppoyun önünde Kiraz ağaçlarına ve sığırcıklara karşı .......
Bir halkın gösterişsiz, sessiz cömertliğinde Ölüm nasıl söylenirse öyle İspanyol dilinde ve her dilde...
obra completas
Artık kat’iyen biliyoruz; Halk adına dökülen kan Sapı gül dalı güzelliğinde bir bıçaktır. Dişlerin arasında... İspanya’da ve her yerde...
