Bir cahili,kamil sandım ağalar
Götürdü dağların buzuna beni
Bin bir türlü dil dökmüştü önümde
Bağladı yalancı sözüne beni
Ağır aksak, yaşam yükü denklerken
Ömür halkasına,halka eklerken
Güneşe hasretken,bahar beklerken
Uğrattı zemheri guzuna beni
Dostun libasına,şal idim derken
Nice goncalar,dal idim derken
Arısız petekte,bal idim derken
Döktü karıştırdı,tuzuna beni
Şal kumaş giydirsen,eşek eşektir
Kendini bilmezin,sonu köçektir
Kamilin irfanın,sözü gerçektir
Gark edin ayağnın tozuna beni
Kör niyet menzile,varış istemem
İnsanlığa haksız,yarış istemem
Bölün şu dünyayı,karış istemem
Yatırın Hünkarın,düzüne beni
Hayr’a yorulacak,yön yok işinde
Dem tutarken,zemherinin kışında
Kul Arifim şal görürken düşünde
Kandırdı bir parça bezine beni
08-02-2005/ KANDAHAR
Kul Arif ÖZKAN
Kul Arif ÖZKAN
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
