İNSAN GİDERİM (37)
İnsan geldim, yine insan giderim
İnsan doğmak değil, ölmek marifet
Yakınlar ıradı, yok oldu berim
Uzasa da yollar, gelmek marifet
Cahilin dilinden, dondum darlandım
Softanın elinde, yandım zorlandım
Riyakâr kullara, kandım horlandım
İnsanı okumak, bilmek marifet
Gönlüm biçaredir, emeğim zay dır
Yoksulluk ikizim, var’ım, hayhay dır
Neşeyle kahkaha, atmak kolaydır
Kanayan yürekle, gülmek marifet
Gücüm yetse, hınç alırım dünyadan
Geçti nice dem’ler, hiç yaşamadan
Kimi benim gibi, göçer konmadan
Azrail’e inat, kalmak marifet
Âdem’in Havva’ya, sevgi borcu var
Çekerse yükünü, mahşere kadar
Kul Arif mazide, geçmişin arar
Gönül deryasına, dalmak marifet
03-11-2004/DE-KASTRİ
Kul Arif ÖZKAN
Kul Arif ÖZKAN
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
