Kör karanlık, çevirse de etrafım
Yürürüm yolumda, önüm aydınlık
Gün be gün artsa da, firkatim ahım
Hakka doğru dönük, yönüm aydınlık
Cahilin elinde, çekilsem dar a
Riyanın nezdinde, olsam fukara
Batsa da güneşim, olsa kapkara
Sekize bölünmüş, yönüm aydınlık
Esaret zinciri, takılmış idi
Yurdun dört bir yanı, yakılmış idi
Yüce önder geldi, kırdı kilidi
Yirmüç’ten bu yana, dünüm aydınlık
Minnetimiz vardır, cumhuriyete
Yediden yetmiş e, düştük gayrete
Yelken açtık çağa, medeniyete
Yüz yıllar gerisi, sonum aydınlık
Atam emir verdi, yürü ileri
Dünya geri dönse, sen dönme geri
Vatanın her yanı, bir şölen yeri
Sabahtan akşama, günüm aydınlık
Arif’in coşkusu, arttıkça arttı
Gazi Kemal, Sevr’i çiğneyip yırttı
Doğdu güneşimiz, karanlık battı
Oğlumun, kızımın benim aydınlık
Kul Arif ÖZKAN
Kul Arif ÖZKAN
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
