Sen olmazsan, ben olmazdım dünyada
İkimiz dünyanın neşesi gibi
Eşkimiz dem tutar, ulu deryada
Çağlar gönlümüzün, çeşmesi gibi
Eğe kemiğinden, Olurmu insan
Kör cahil olmalı, buna inanan
Ar namusun, şiddetine dayanan
Behlül divanenin, şişesi gibi
Âdemin narına, yakıldı Havva
Yakılıp külüne bakıldı, Havva
Bazen de çarşafa, tıkıldı Havva
Hilkat garibinin, cüssesi gibi
Dünya başka güzel, kadın olunca
Gönül ferman bilmez, sevda dolunca
Sineleri güldür, gerdanı gonca
Cennet’i âlânın, köşesi gibi
Dünyada ahirde, başım tacıdır
Bazen çok tatlıdır, bazen acıdır
Bazen ana yardır, bazen bacıdır
Hakkın sarayının, düşesi gibi
Cennet onun, ayağının altında
Kara softa, inat etse haltında
Gönül sarayımın, otur tahtında
Yüce dağ başının, meşesi gibi
Hakkın yarattığı, kulu ayırmam
Erkeğidi dişi idi, kayırmam
Kul Arif ÖZKAN’IM sendedir derman
Ummanda musanın asası gibi
08-03-2005/kandaha
Kul Arif ÖZKAN
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
