Resmine bakarken dalıyorum bazen,
Fotoğraftan uyanıp,yanıma geliyorsun
Yüzüme dokunuyorsun,
Elini hissettiğimde uyanıyorum,
Ve sen uyuyorsun.
Bir türlü birbirimizi bulamıyoruz,
Mısralar sığmıyor,
Vitrin camlarına çarpıyoruz.
Çok özlesekte kaderlerimize boyun eğiyoruz
Sarılmadan geçmiyor geceler,uyuyamıyoruz.
Gün ışığını görmeden kapanmıyor işte bu gözler.
Kalp kırıyor düşünceler,ve sözler…
Üzülmemize üzülenler oluyorsa da,
Kimse anlamıyor işte ayrılığı,
Haziran sonları buralar
Yağmurlar yağıyor geceleri.
Yüzüm ıslanmasına gerek yok zaten ağlıyorum.
Ve nedendir hiç konuşamıyorum.
Şiirlere de sen olmadan anlam katamıyorum.
Şimdi her şey devam ediyor,
Üzülüyorum,
Umudum var umutluyum.
Artık her şey senin elinde
Dön karanfil kokulum…
Erol Dülger
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
