Bazen ay a, bazen dünya ya çattım
Ömür ırmağında, çok kulaç attım
Nefesim tükendi, battıkça battım
Ummanda, deryada boğuldum gittim
Ulular cemine, postumu serdim
Münafığa sövdüm, münkiri yerdim
Dost ağzına meme oldum, süt verdim
Gizli koyaklarda, sağıldım gittim
Bağım diken dolu, yolum pıtırak
Eksilmez dertlerim, her gün artarak
Yârin hasretiyle, kanat çırparak
Dik yamaçtan öte, ağıldım gittim
Dünya ya hizmetçi, ay’ın misali
Deryanın mayası, suyun misali
Kurdun kucağında, koyun misali
İlkbaharda yazda, yayıldım gittim
Kul Arif dünya ya, geldim boşuna
Yaşamadan düştüm, can telaşına
Vuruldum yârimin, hilal kaşına
Kendi defterimde, sayıldım gittim
23-03-2005/Kandahar
Kul Arif ÖZKAN
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
