Dibe vurdum dertlerimin,nefes alamıyorum.
Hatıralarla dolu bir kayığım var,sana yolluyorum gözyaşlarıyla.
Sanma hiç sevmedim,sanma sevmiyorum.
Bir yalnızlığım vardı,oda çalındı şiirlerimle.
Sen olmayı özledim ben,
Sensizliği bilemedim bi türlü.
Yaşamayı da unuttum gözlerinde,
Ve yorgun artık umutlarım.
Onlarca hayattan ben seni yaşamayı seçtim.
Nedeni yoktu gecelerinde ağlamalarımın,
Adı konulamazdı aşkımızın.
Sarılmazdım yalnızlığıma inan,sen olsaydın.
Doyamadım o karanfil kokuna.
Bakamadım o gözlerine,
Sevemedim sensizliği ben,
Bakakaldım arkandan giderken,
Ve alışamadım kara toprağıma…