Bu ,benim Kıbrısta Asker iken ve hayatımda yazdığım ilk ve tek serbest denemedir.
**********************
Bu elime kalemi alıp sana şiir yazmak için,
Beklemeye başladığım kaçıncı gece?
Ve içtiğim kaçıncı sigara?Bilemiyorum.
Kahretsin neden olmuyor,neden yazamıyorum.
Nerde ilham perilerim?Neden yardım etmiyorlar?
Yoksa onlardamı terkettiler?Bilemiyorum.
Oysa ne güzel şiirler yazardım eskiden,
Karamsar olmayan,Sevgiyi anlatan.
Henüz kin ve nefretle tanışmamıştım ozamanlar.
Düşmanlıkları değil dostlukları,
Karabulutları değil yağmurları,
Çiçekleri.Kuşları,Doğayı,Aşkı,Seni yazardım.
Sevgini kazanabilmek için iğneyle kuyu kazardım.
Doğruya o zamanlar Sen vardın.
Şimdi yokluğunmu böyle elimi kolumu bağlayan?
Terkedilmişlikmi?Sevgisizlikmi?
Evet evet birşeyler eksik ama ne?Bilemiyorum.
Kimbilir belki bir çocuk görmem lazım,
Üstü başı pis ama neşe içinde sokakta oynarken.
Ya da ya da ne bileyim bir deli Tay görmem lazım,
Uçsuz bucaksız,Yemyeşil bir Vadide,
Özgürce ve alabildiğine koşarken.
Belkide bir Anne kuş görmem lazım,
Çığlık çığlığa bağırışan yavrularını doyururken.
Ve bir Kelebek görmem lazım,
O bir günlük ömrünü,Rengarenk kanatlarıyla,
Çiçekler arasında uçarak geçirirken.
Oysa bunların hiçbiri yok şuan.
Bir ben varım yapayanlız,
Ve yalnızlığımı acımasızca yüzüme vuran bir gece,
Birde uykuya direnen Gözlerim.
Bomboş odamın duvarlarında patlıyor,
İsyan dolu,sitem dolu sözlerim.
Eğer birgün kurtulursam bu dört duvardan,
Dönersem kendime ve kavuşursam özgürlüğüme,
Ve dost olup Gecelerle onlarıda katıp Gündüzlerime,
Sana güzel bir şiir yazabilirmiyim.Bilemiyorum........
Mustafa Çetiner 15.08.2006 Saat: 20:29
|
|