Hey gidi Manisa’m, hayrandır sana insan
Mesir macununla şifa bulmuştur, o insan
Bu ne güzel bir âdet, bu ne güzel bir ihsan
İlelebet sahip çıkmalıdır, bu mirasına insan
Güneyinde Sipil Dağı, kuzeyinde Yunt Dağı
Kuzeyinde Gediz çayı, Güneyde kiraz yaylası
Bir yanda Sipil dağı, diğer yanda üzüm bağı
Ezelden beri halkın arasında var dostluk bağı
Bir yanda pamuk, diğer yanda mısır tarlası
Bir yanda buğday, diğer yanda arpa tarlası
Bir yanda bostan, diğer yanda susam tarlası
Manisa'nın bütün ovası, sebze meyve tarlası
Manisa'nın boldur, yaz kış sebzesi, meyvesi
Sebze meyveyle çabuk dolar halkın heybesi
Kimsenin kimseye yoktur, buralarda hilesi
Dolmadı daha, şairin fani dünyadaki çilesi
Dolsa da ömrü, bitse şu yetim şairin çilesi
Yoksa çekilmiyor, gurbet elin çilesi, hilesi
Buralarda dolmuyor, şairin heybesi, filesi
Manisa’dan başka yok, şairin şehir hevesi
Manisa gözlerini yeşil bağlara kaptırmış
Yatağını, yorganını, pamuktan yaptırmış
Ay ile Güneşi gök kubbeye avize yaptırmış
Ecdada, kendini çok tarihi eser yaptırtmış
Tarzan gibi tırmanıp çıktım Seyir Tepesine
Seyir Tepesinden baktım, Gediz'in akışına
Manisalım üzüm kiraz doldurmuş sepetine
Hayranım Manisalının yüzündeki neşesine
Gediz, deniz hasretiyle akar batıya doğru
Manisa sırtını dayamış Sipil Dağına doğru
Sipil, Manisa'ya, Manisa da Sipile âşık doğru
Şair de gurbet elden bakar, Manisa'ya doğru
İstanbul kara yolu, teğet geçer İzmir'e doğru
Ankara tren yolu paralel geçer, İzmir'e doğru
Manisa, yüzünü çevirmiş Ay’a, güneş’e doğru
Şair, Manisa'yı, Manisa da Sipile âşıktır doğru
Gençliğimi bıraktığım sokaklarında dolaştım
Akıl kütüphanemden o eski anılarıma ulaştım
Hayret ettim, ne de çabuk ihtiyarlığa ulaştım
Hayat yolunda on beş yıl yollarında dolaştım
Seyir Tepesinden bakan bir kuşta ben olsaydım
İçinde büyüyen şanlı şerefli bir kul da olsaydım
Mutluluktan yeniden doğan bebek ben olurdum
Zaten! güzelliğine ezelden beri hayran olurdum
Hey! Manisa'm kimler hayran olmadı ki sana
Bak ben de hayranım ta ezelden beridir sana
Hasretinden göz yaşım sel gibi akıyor baksana
Gediz'den akan su değil, gözyaşımdır baksana
Bak senin hasretinden kayalar bile ağlıyor
Hem de bildim bileli hiç durmadan ağlıyor
Ondandır belki adını da ağlayan kaya koymuşlar
Benim adımı da senin için ağlayan şair koysunlar
Manisa'm, gençliğim gibi ihtiyarlığımı da vereyim
Uğurunda öl de, tereddütsüz ecdadım gibi öleyim
Doyamadım bağrına al bari toprağına gömüleyim
Kabrime konacak birkaç lâlenle olsun, avunayım
B. TUNCA/15.05.2001-12.45
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
