Bakamadım, gocundum yaralarımdan,
Aşktı benim sevgim yaralanmıştım,
Ne kurtaranım ne de batıranım vardı,
Umudum vardı yaşlanmış gözlerle bakan,
Yalnızlığım vardı her an bavullarını alacak gibi.
Göçebe kalbim var hiç bir yer konak değil.
Boş çerçevelerde arıyorum mutluluğu,
Artık Sevemiyorum bir türlü sensizliği,
Ve çocuklar gibi ağlıyorum yalnızlığıma,
Pişman olup yüzlerce binlerce kez küfrediyorum kalbime.
Çocuksu kalbim var, ağlıyor her gün doğumunda her gün batımında,
Kulaklarım sağır olmuş sessizlikten ve beynim durmuş sensizlikten.
Unutmuşum dünyada olan sevgileri.
Ve kalbim artık yenik yeni aşklara.
Odam karanlık, boş duvarlar.
Mutsuzum hayattan, mutsuzum aşktan.
Bir kurtarıcım yok bu isyandan.
Bir kurtarıcım… Yok, bu isyandan…
Erol Dülger
21.08.2006 Saat: 23:13
|
|
