Şu sıra, hani derler ya.
Yüzüldüğünü hissediyorum derimin.
İki dudak arasında sıkışmış,
Kocaman bir nehir gibiyim.
Yüküm öyle ağır, öyle ağır ki yüküm
Truva’dan atlar geçiyor sanki.
Çelimsiz sazlar, biçimsiz çalılar..
Büyüyor derinliklerinde süklüm püklüm
İç çekişmeleriyle savaşan ruhumun.
Nasıl sakınırım bilmem ki öfkesinden,
Zamansız tutkularını kızgın güneşin?
Merope şaşkın, Artemis taşkın.
Kayarken eşiğinden uçurumun.
Elleri ateş topu Orion’un.
Dalıyorum derinliklerine mavilerin
Dibi görünmeyen umutlarla karşılanıyorum.
Yüzüme ölü dalgalar vuruyor beyaz gömlekli.
Hepimiz akvaryumda bir balık, eskidik mi!
Derken akşam oluyor, ansızın
Yüreğimde onarılmaz bir yara.
Kopup gidiyor şuramdan bir şeyler.
Ölümleri boşayıp, rüyalara göçüyorum.
Bir gölgem biliyor, bir ayak izlerim.
Bir de kumsala vuran dalgalardır düşündüklerim.
Suna Doğanay
25.08.2006 Saat: 09:44
|
|
![Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild y1pV VJDtRTkI NZpiiF1GpphL2uzleYU5rg6KYGPD XGkBWp6KHDRrkPqWsHxXdm5GG8Q36aPAbu7kLCK1W4y8YA[1].JPG](modules/coppermine/albums/userpics/13182/thumb_y1pV-VJDtRTkI_NZpiiF1GpphL2uzleYU5rg6KYGPD_XGkBWp6KHDRrkPqWsHxXdm5GG8Q36aPAbu7kLCK1W4y8YA[1].JPG "Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild y1pV VJDtRTkI NZpiiF1GpphL2uzleYU5rg6KYGPD XGkBWp6KHDRrkPqWsHxXdm5GG8Q36aPAbu7kLCK1W4y8YA[1].JPG")
