İnsanın kendini yazması çok zor,
Kendini yerime koyarak bir sor,
Okursanda olanları hayra yor,
Şu yazan elleri kırasım gelir...
Çocukluk yıllarım,tek kâr yanıma,
Yaş on beş olmadan eller dünyama,
Her uzatan çok dokundu canıma,
Kendi mezarımı kazasım gelir...
Çocuk yaşta bir yavru kollarımda,
Açmamış tomurcuk,o çağlarımda,
Dert dizilmiş kervanla yollarımda,
Uzayan yolları kesesim gelir...
Paylaşmadım,namert ile derdimi,
Hengâmeler yıkıp aştı bendimi,
Sebep olan! başın göğe erdimi?
Gök kubbemi yere seresim gelir...
Ne anadan,ne evlattan ne elden,
Alâkasız sözler dökülür dilden,
İçimde ki hayat unsuru pilden,
Kalbimi ummana atasım gelir...
Gündüz yaşananlar,geceme yansır,
Gözlerime batar,tikenli nasır,
Sağılır mı yaram,geçsede asır,
Uzun geceleri silesim gelir...
İsyanım olmadı yaradanıma,
Vebali yüklenir,giren kanıma,
Sığamadım kendi iç vatanıma,
Koparak içimden,kaçasım gelir...
Bir hayat özeti,şiir diliyle,
Silermi yazdıran,kirli eliyle,
Varit etse adaletli veliyle,
Böyle adaleti,yakasım gelir...
Ayser ÖZBAKIR
25.08.2006 Saat: 13:39
|
|
