Koskoca bir medeniyet yıkılıyor,
yıktılar mı bizi?
Vaadini mi öldürdüler?
Anneler ağlıyor
göz yaşını silen yok
Çocuklar ölüyor gören yok
orada bir fahşet hüküm sürüyor,ifadesi zor
anlayan yok anlamak isteyen suskun...
Hadi acıyı sen birde yaşayana sor
belki anlatacak gücü kalmamış ama
bakarsan hissedersin nemli gözlerinde
gizli bir dehşet,üzüntü vardır sözlerinde
Bir şeyler anlatmak isterde
cümle kurmakta zorlanır
kelimeler boğazında düğümlenir
az dinlesek,dinleyebilsek yani
dinleyeni hüzünlendirir
bilmesek de hüzünlenmeyi...
Anne şefkati tatamayan bebeler
hain bombayı tattı
suçu ne bu minik meleklerin?
ama bu kin gün gelecek büyüyecek ve
o minik bebeklerin hesabı sorulacaktır
bu kin büyür ve ellerde taşlar sapanlarla
zülmun yüreğine hançer vurulur ve
bu kin büyür büyürde,İsrail günahsız
sebepsiz akıttığı kanların
kıydığı canların
nedenini söyleyemeden ölür...
Feryatlar kopartılan annelerin elleriyle öldürülür
vahşice öldürülen yavruların elleriyle
yok olur İsrail!
yazmasada yazamasada tarih
gerçekler ayan beyan görülür
işte o gün bu vahşet son bulur
o günler geldiğinde oluk oluk
akan MÜSLÜMAN kanı durur...
Ve o gün duygulara isim verilemez,
zafer elbet belli olur
bekle ve gör o günü Lübnan
10 yıl önce Kana`da yapılan katliamı
yine içine mi gömeceksin?
bu kez üzülen sen olmayacaksın
bu kez yıkık evine bakarak
saatlerce çabalarını hatırlayıp ağlayan
sen olmayacaksın...
Bu sefer halkına yaşatılan katliamı
göz göre göre izleyip de üzülen olmayacaksın
Beyrut`una sesleneceksin
kalk!
Vaadine sesleneceksin
Bak!
dünyaya savaşı öğreteceksin
savaş bumudur?
Savaş masum çocukları katletmek midir?
savaş acıyla kıvranan hastaları
bombalarla parçalamak mıdır?
ama siz savaşı da öğreneceksiniz!
siz dedelerinizden nasıl katilliği öğrendiyseniz,
bizde dedelerimizden cihadı öğrendik
ve siz şimdi ulusa katilliği öğretiyorsunuz
bizde size cihadı öğredeceğiz
ama sabretmeyi,insan olmayı bir öğrenseniz...