Çile çeke çeke dertli oldum
Şiirler yaza yaza şair oldum
Onun aşkıyla Mecnun oldum
Bu hususta, az mahir oldum
İçime ilham geldikçe, şiirler yazıyorum
Aklıma o geldikçe öykülerimi yazıyorum
Aklıma ölüm geldi, vasiyetimi yazıyorum
İlk günkü gibi, seni sevdiğimi yazıyorum
Öyle kuru kuruya şairlik olmaz ki
Izdırab çekmeden şairlik olmaz ki
Ben bu yalan dünyada çok çektim
Çile çekenler içinde, sanki tektim
Allah vermeseydi, kula bu aklı
Her şey onun elinde, gizli saklı
O istediğini dilediğini verir farklı
Nasip olanlara, bu haz çok farklı
Çalışıp çapalayıp bulamayan, kara bahtlı
Kınamamak lazım, bu insanlar çok farklı
Kimi çalışır çabalar, emellerine ulaşamaz
Kimisi de, birbirini çok sever buluşamaz
Dünya kimi zengin, kimi fakir
Kimileri şair, kimisi de şakir
Kimileri şair, kimisi de zakir
Kimi zengin yaşar, ölür fakir
Aslında ne ilmim, ne de irfanım vardı
Ne marifetim, ne de kabiliyetim vardı
önce çektiğim çilelerin ızdırabı sardı
Sonra da acıların mirası şairlik sardı
Lambayı kapadım, gözlerim açık kaldı
Saate baktım, saat gece ikiye on vardı
Bilmem ki bu Bayramın ne derdi vardı
İşte, şair Bayram’a, şairlik böyle sardı
B. TUNCA/25.05.2000
Bayram TUNCA
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
