Düşünüyorum,nasıl ağlamam gerek diye
Yitirilen bir yaşamın arkasından.
Niye kurcalar beni,bilmem,
Ben diye bildiğim,kurak hatıralarım.
Zamana yenilmek bu olsa gerek,
Benim sanılanları, bir anda geri sunmak.
Yaşadığını sanırken,
Çürümüş bir ruhun kokusunu hissetmek.
Sade bir gülümseyişle beslenmiş,
Yalnızlığa çalan çıplaklık.
Sinmiş bir köşede beklerken yalnızlık,
Tüm çıplaklığını göstermekte artık.
Örtünmeye başlamış,
Gizlemek ister gibi mahremini,düşünceler.
Henüz yaşamamışken,gerçekliği,
Bu kayboluşun sebebi ne?
Çok cüretkar bir davet var,
Yarınlara uzanacak geçmişten.
Bilmez mi,kilitli kalmış bu ben,
Geçmişle beraber,yitirilen umuda.
Saklar sanırım,hayatın yarına ait kısmını,
Yalnızlığın dünü.
Bu karmaşa içerisinde zaten,yok olup gitmiş,
Yaşamak istediğim gün.
necverez
17.09.2006 Saat: 19:15
|
|
