(Haksızlığa sitem)
Biri ağzımı, diğeri gözümü kapattılar
Biri elimden, diğeri kolumdan tuttular
Birisi hakim, diğerleri de savcı oldular
Hepsi birlik olup, gıyabım da vurdular
Yaralarım kabuk bağlamadan yine vurdular
O kadar düşman varken gelip beni buldular
Kimi hakim, kimi savcı, kimi cellat oldular
Hepsi birlik olup, gıyabımda yine vurdular
Şikayetçi olsam, kimi kime şikayet edeyim
Dost gözüküp, arkadan vurdular ne edeyim
Sonra da utanmadan gelip, halimi sordular
Şu dünyada düşmandan çok onlar yordular
Allah’ım, şikayetimi ancak Sana yaparım
Sen de sahip çıkmazsan, ben ne yaparım
Allah’ım, ne olur ya hakkımı, ya da canımı al
Yoksa, kalmadı artık, şair de dayanacak hal
Kalmadı artık; tutunacak bir dal kolu
Kardeş kardeşin kuyusunu kazar oldu
Kardeş kardeşine bir posta satar oldu
Kardeş kardeşe çelme madik atar oldu
Dertlerim bir iki değil, katar oldu
Evvel böyle değildi, şimdi ne oldu
Kardeş kardeşin etini dişler oldu
Kardeş kardeşi fişler, dışlar oldu
Doldu artık doldu, yetimin çilesi doldu
Doldu artık doldu, yetimin sabrı doldu
Yetim, yoldu artık, yoldu, saçını yoldu
Hani! bu yol, güzel ve doğru bir yoldu
Yol doğru yoldu, fakat yolcular bozuldu
Bu şiirimi okuyanlar belki biraz bozuldu
Ben de istemezdim, böyle bir şiir yazmayı
Ama, kardeşlerim mecbur ettiler yazmayı
Yazmakla Bayram bir suç işledimse eğer
Sebep olana verilse, en ağır ceza değer
Düşman varken, niye bu şaire dişlediler
Bir vebalı gibi bu yetime, niye dışladılar
B. TUNCA/13.11.2000-03.15
Bayram TUNCA 21.07.2006 Saat: 00:00
|
|