ergin bozkurt şiirleri » 'Sensizlik Mevsimi İçimde Bir Türlü Bitmeyen' şiiri

nerdesin sevgili
seni nasıl özledim bilsen
nasıl da üşüyor ellerim şimdi

meleklerim gittiler ardından yokluğuna uzanıp

şimdi çingene soğuk marpuçta öyle
çikolata yemiyorum artık
sinemalarda da zaten hiçte iyi filmler oynamıyor şu sıra

seyretmiyorum hayatın herhangi bir anından gelip geçerken benim onları seyrettiğimden habersiz insan yüzlerini

yenikapının yolunu unuttum, denizköşklerin, sahilin
çikolatanın tadını, orta şekerli kahvenin acısını

meleklerimde gittiler biliyorsun yokluğuna kanıp

ellerim üşüyor şimdi
sanma ki soğuktan
sanma ki hayata boyun eğdim yenildim
sanma ki içimde içimde bitip tükenmez savaşlarımda yitirdim seni
bitiremedim seni kristal bardaklarında

şimdi hüzün
şimdi yalnızlık mevsimi
sensizlik mevsimi içimdeki savaşlar gibi bir türlü bitmeyen

bir de kış hiç bu kadar hüzünlü
ve hiç bu kadar karanlık olmamıştı küçük gözlerimde
ve eksik yaşamamıştım dünyayı hiç bu kadar

söyle şimdi sevgili
sen neredesin
aydınlıkların nerde

yitip gidenin ardından...
17122005

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-12-04 03:34:03 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » ergin bozkurt şiirleri » 'Sensizlik Mevsimi İçimde Bir Türlü Bitmeyen' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » ergin bozkurt şiirleri » 'Sensizlik Mevsimi İçimde Bir Türlü Bitmeyen' şiiri

ergin bozkurt

Sairin (ergin bozkurt) diger siirleri: