Lokman Hamitoğlu şiirleri » 'Adamlar ve Cüdanlar' şiiri

ADAMLAR VE CÜDAMLAR

Kimi yaşıyorum der hayvandan farksız !
Kiminin pis yüreği şeytandan çapsız !
Kimi ekmek derdinde kimi si yatak !
Kimi savurup durur hadsiz hesapsız ! . .

Analar evlat derken domuz doğurur !
Zorbalar barış diye savaş yoğurur !
Mazlum konmuş kafese dört yanı zincir !
Cudam adam olmuşta merdi vurdurur ! . .

Sevimli gecelerim ateşle doldu !
Bahar ki güllerim açmadan soldu !
Öylesine yaralı hercümercim ki;
IRAK’A GİDEN KURŞUN ALNIMDAN VURDU ! ? !

Lokman HAMİTOĞLU

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-07-24 22:48:19 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » Lokman Hamitoğlu şiirleri » 'Adamlar ve Cüdanlar' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » Lokman Hamitoğlu şiirleri » 'Adamlar ve Cüdanlar' şiiri

Lokman Hamitoğlu

Sairin (Lokman Hamitoğlu) diger siirleri: