bak,köpek havlamasına dönüştü,
düşüncelerin.
yakında başlar,utanmadan ulumaya.
aslında utanmak benim değil,
yaşamasını bilmeyenlere.
veya
yaşatmasını bilmeyenlere,öğrenmeyenlere.
ben,sadece yaşıyorum.
amacım yaşatmasını öğrenmek.
ben,paylaşıyorum,
paylaşmanın huzurundayım.
çok sinsice,
bir kedi misali sokulmak,
sonrada çekip gitmek,
hatırlaması olmadan geri.
otel odasında bir yaşam,
bir misafir sonuçta,
zamanı gelince giden.
böyle mi yaşanır oldu?
kaybettiğimiz yaşamlara saygı.
hep,kaçak bir yaşam sürdürülmekte,
sonu belli,başlangıcı olmayan.
bana da düşen bir rol var,herhalde burada,
istemiyorum,
ödünç kalsın sizde.
özgürlüğün verdiği görevi yapmam gerek,
beni bekliyor kuytularda salıncaklar.
keşke,yanılsaydım demiyeceğim,
doğru bildiğim bu,ölmeye hazırım.
kanayan yaraya tuz basmayın,
bırakın kanasın.
temizlemek gerek,yaşam damarlarını.
necverez
03.10.2006 Saat: 10:52
|
|
