insan olmanın tadını alamıyorum,
aylar vurdu yıllara,
ben hala aynı.
hüzünler açtı salkım saçak,
budamak için bile gücüm yok.
ne de olsa,yaşatan beni,hüzünler,
mazimi göstermekte,
sanki bir delil onlar için.
artık,düşünmüyorum bile,
yaşamı bıraktım,öylesine.
aslında suçluyum,biliyorum,
bundan dolayı.
kovalasamda,yakalayamam,inanıyorum.
sadece akşamlar kaldı,
koyu gölgesinde nefes aldığım.
hırıltılar başladı bile,
zorlaşır oldu,yine nefes almalar.
yalın bir sessizlik ve yalnızlık,artık umudum,
kayıp, bulduğum yeni yaşamlar.
son bir sefere hazır,pişman bu yaradılış.
olmalı bilmem içerisinde başka biri.
necverez
03.10.2006 Saat: 10:53
|
|
