Sen vardın yüreğimde ısıttığım
sen vardın hergün düşünüp ağladığın
bir sana değer verdim birde aşka
bilirmiki insan birgün terk edilişini
ağlamak yok diyorum artık kendime
teselli etmeye çalışıyorum yalanda olsa
biliyorumli unutulmaz yaşananlar
sen değilmiydin beni düşüren bu hallere.
Önümde kağıt kalem karalıyorum
bir seni yazıyorum bir kendimi
mutluluk yazmıyor artık kalemim
o bile hüzne meyilli olmuş
ağlamak yok diyorum kendime
yalaaan!
senin gidişin bende nisan yağmuru gibi
sağnak oluyor göz yaşlarım
bitmiş bir sevdayı yaşıyorum hep
çünkü seni hala çok seviyorum!...
