Ruhumda kopan bir fırtına var...
Kimsenin haberi yok içimdeki kıyametten!
Ben yanıyorum içten içe,
Kimsenin bu yangından haberi yok..
Dur-durak dinlemiyor gözlerim,
Sel gibi akıyor yaşlar..
Bir mendil uzatan,
Bir gözyaşımı silen yok..
Ellerime bakıyorum boş,boş..
Aklım durmuş anlamıyor hiç bir şeyi...
Bir elimi tutan,
Bir olanları anlatan yok...
Tek başıma,
Yalnız başıma,
Bir başımayım!
Esen rüzgarda savruluyor,
Yağan yağmurda ıslanıyorum..
Bir yanıma gelen,
Bir üzerime kanat geren yok..
Durmuş biri kader yoluma;
Bir tutup kolundan çeken yok!
Onun da kendiliğinden gideceği hiç yok!!
