OKTAY ARSLAN şiirleri » 'Kimsesizler Kabristanı' şiiri

Akşam olunca
Kapandı yine bütün perdeler
Lambalar aydınlatırken geceyi
İnsanlar kapandılar evlerine
Çaylarını yudumlayarak
Karşıladılar geceyi
Sobaların ısıttığı evlerinde

Yalnız ben varım sokaklarda
Bir de başı boş hayvanlar.
Karanlığın içinde
Belirsiz bir hedefe doğru
Yol almaktayız,
Yarınımızın olup olmayacağını
Bilemeden.

Boş bir bank
Geceden bütün beklentim
Atatürk parkının kuytu bir yerinde.
Rüyalarıma girecek
Hurileri de düşleyemiyorum
Soğuktan iliklerimin donduğu
Bu yalnız gecemde

Gözlerimi arkadaşlarımın yanında açacağım
Kimsesizler kabristanında
Bol bol küfredecek belediyeciler
Soğuktan donmuş bedenimi atarlarken
Yeni açılmış mezara
Üç beş köpek bekleyecek son yolculuğumda
Veda etmek için baş ucumda

Beni Ayla’ nın yanına gömmüşler
Kabristanın en ücra köşesine
Üç yıl önce tanımıştım onu
Arka sokaklarda çalışan
Güzel yüzlü bir fahişeydi
Yaşanmaya değmez hayatımı
Renklendirip güzelleştiren

Her bayram olduğu gibi
Bu bayramda hiç ziyaretçisi olmadı
Kimsesizler kabristanının
Sağ iken dostu olmayanın
Şimdi olur mu hiç arayanı

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-09-07 12:13:25 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » OKTAY ARSLAN şiirleri » 'Kimsesizler Kabristanı' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » OKTAY ARSLAN şiirleri » 'Kimsesizler Kabristanı' şiiri

OKTAY ARSLAN

Sairin (OKTAY ARSLAN) diger siirleri: