acı bir çaresizliktir gülümsemek
dedim
küskün yanlarına mütercim sözlerin kanadı
güldün
acın büyüktür aklına çocuk
acın;
acımdır, gülüşlü felaketim
sayki bir babayım ve muğlaktır hüzünlerim
düşünki iliğim
hüzünlü bir kızın yağmurlu sunağıdır
muğlak bir acı ne kadar büyütebilirki seni
unutma;
acısını anlamsız şiirlerin yüklendiği şairler
Allah'tan almışlardır renklerini
ki Allah'ı severim
ve yine unutma;
şiir bedbahtların işidir
gül kırmızıysa ten ıslıklı bir felakettir
gül varsa...
eşkiya yanlarını
çocuklukla bezemiş şairler de vardır
ve benim hiçe dair yanlarımda
şaire ve acıya öykünen sanrılarım
dedim ya severim Allah'ı
ki unutma!
şiir deliler içindir..
gülleri sevme çocuk! onlar kıskansın
yedi karanfilin olsun
düğümlerine aklını verdiğin
benim de herşeye verecek bir kipriğim vardır
gözlerimse sana
bütün aylar eylül gelsin diye gelip geçerler
bundandır telaşları
gözlerim eylüldür ve sana kurbandır çocuk!
eylül gelir kalmaz gider
sevimli yanları gözlerimizde kalır
söyle şimdi;
kuruyan hangi gözlerimi
bir bahara fahişe eskisi diye sunsam iflah olurum
fahişe yanlarımı mukaddes bir kelamla süslesem
ve gözlerimi her defasında
yalancı ve müntehir çiçekler gibi kurban etsem sana
eylül gelir mi yeniden gelirse ölürüm
gelmezse..çocuk gelmezse! !
severim çünkü boğazımdaki düğümü
gözlerim yaşlıyken tapılasıdır ve sana kurbandır
kurbandır ellerine ki ellerin yüzümdür
der ve susarım
yoksa bu figan ve öykü içinde iyimser cümleler kurarım
çıplak ve küfürlü bir bedensin sen bana çocuk!
bense eyyamcı eylüllerin
ve sırtı yokuş takvimlerin tutsağıyım
aşığım ve esirgerim fahişe yanlarımı
hiç bir dudakta yok ağzımın yeri
kırılganım
unutma çocuk!
şiir şairin fahişe yanıdır
Allah olmasa, kanamaz yaralarım
(we walidın wema weled)
