Son dökülen hüzünlerin,anılarını topluyorum,
Rüzgarın bile koynu çok soğuk,
Dökülen terler,ecele inat,buz gibi,yakıyor bedenimi.
Ruhum sıcak,yürek değmez oluyor,
hayallerimi yakıyor sanki,
bildiğim tüm şeytani duygular.
Nefes alıp,veriyorsa avuçlarımda, yalnızlığım,
Atasım geliyor,ruhumun en derinliklerine,
Eritirken sıcaklığı ruhumun,seyredesim geliyor,gözlerim yaşlı.
Gözlerimle anlatıyorum,artık, hayatı bile kendime,
Bitsin bu aldanışlar diye.
Kelimeler yetmiyor ki,düşüncelerime,çıkmazlarıma,
Gam yükü vurulmuş,ruhuma.
Bırakılmış,tek başına ,ağlıyorken zaman,acılara,
Gülümsemeyi unutan,bir çocuk mu?,
Yoksa hayallerimi,yaşanmamış sevgilere.
Kayboluyor artık ufkunda,bir su birikintisi misali yarınların.
Kaybetmek, yenilmek mi oluyor,zamana,bilinmez.
Bir adım daha yaklaşabilmek içindi,aslında bu,
Bulmak için yarınlarda,kendini.
Kayıp olunan bir geçmiş için.
Anlamaktan uzak bir yaşam diliyorum,kendime,
Ne beni,ne de hayatı bilen.
Çıplaklığın ortasında yalnız kalmış,
Her şeye isyankar bu aklım.
necverez
30.10.2006 Saat: 19:07
|
|
