“Çanakkale” deyince,
İnsanlar hep aynı şeyi hatırlar.
Dünya’nın gidişini değiştiren,
Hüzünlü anılarla dolu savaşlar…
Oysa neler var daha,
Çanakkale’yi hatırlatacak.
İnsan ruhunda bambaşka,
Güzel duygular yaratacak…
Nisan biterken,
Boğazın karşısındaydım,
Uzun yıllardan beri,
Tanıdığım,bildiğim,
Bu harika diyarda,
Çanakkale topraklarındaydım…
Kordon’da dolaştım,
Bende kalan hatıralarla.
Bakındım durdum her yana,
Eski tanıdıkları düşünürken,
Çanakkale’de bu kadar yıl sonra…
İzler aradım gençlik yıllarımdan.
Sevdalar ve sevdalılar vardı,
En çok aklımda kalan.
Ne bir ses,ne de bir nefes kalmamıştı,
Çanakkale’deki eski dostlardan…
Akşam bir hüzün sardı,
Penceremden boğazı seyrederken.
Uzaklarda Kilitbahir hayal meyal,
Karşımda boydan boya uzanan,
Gelibolu Yarımadası’na bakarken…
kemalduman
31.10.2006 Saat: 14:01
|
|
