Hayyam’ı gördüm satırlarında,bin yıl sonra.
Yaratan’ın,insana verdiği,aklı ve zekayı gördüm.
Hayyamlar aradım yaşadığım diyarlarda,
Mal,mülk telaşından başka bir şey bulamadım...
Zenginlikler gördüm,sevgiden,hürmetten yana.
Sohbete aşık,susamış insanlar gördüm.
Yanlışa ömür tüketmişleri,ağlayanları…
Ölümün kokusunu duydum,yanıbaşlarında...
Mezarlıkların sakin ,sessiz arkadaşlığında;
Zenginler gördüm;
Unutulmuş.
Fakirler buldum;
Hatırlanan sevgiyle.
Delilerin mezar taşlarını okudum;
Saygıyla...
Akıl ile ömrü karşı karşıya getirdim.
Akıl’a kızdım !
Yıllardır nerede? Diye.
Ömür’e acıdım,herkes gibi.
Sevgisizliğime yandım.
Satırlarımda anlatamadım,sıkıldım…
Ey mezarlıklar !
Ben de bir hayat yaşadım !
Ne buldum,ne kaybettim bilmem !
Biliyorsanız,siz bana söyleyin.
Ağlatmayın beni,
Üzmeyin…
kemalduman
08.11.2006 Saat: 09:22
|
|
