--------------------------------------------------------------------------------
Beyaza boyanmış hüzünleri taşıyordu,duvarlarım,
Bilebildiğim gerçeklerin yansımasıydı,
Benden geriye kalan son bir fotoğrafı asmak isterken,
Bir damla gözyaşıydı,süzülen hüzünlerinden.
Dokunduğumda hissettiğim soğukluğu,
Yaşayan bir ölümün soğukluğunu andırıyordu,
Paylaşılması zor olan anların verdiği heyecanı,
Korkusuyla birlikte yaşamanın acısı.
Nerede son bulur iğrenilen bir hayata bakış,
Bakarken yaşamdan son alıntısı olan fotoğrafa,
Düşünülebilir mi,kirlettiği beyaza boyalı hüzünleri,
Hüzünleri ağlayan duvarlara karşı.
Keskin gülüşlerde varolan merhameti duymak istiyorum,
Bağışlamasını istiyorum,
Kelimelerde saklanmış olan acıların,
Çaresizliğimi.
Neresindeyim,
Terkedilmişliğin hayatın,
Yalnız bırakılmışlığın,
Değersiz olanları değerli kılmanın.
Bilinmezliğin gizemi bu olsa gerek,
Yalanların gerçekliğinde.
Yaşanır olmayan bir hayata ulaşmanın çabaları,
İnsan olmanın değerlerini mi yok ediyor yoksa.
Her yaprağı dalından ayıran,
Rüzgarların emanetiyle son bulan,
Öncesi ve sonrası olmayan bir düzenin,
Hangi parçasıyım,acaba ben.
necverez
11.11.2006 Saat: 12:39
|
|
