Boşluğundayım bir kavanozun,
Sarmalayan hüzünleriyle yaşıyorum hayallerimin,
Tutunmaya çalıştığım aynalarında gerçekliğin,
Başlangıcında buluyorum yeniden kayboluşların.
Ayrılabilir parçaları var kalbimin,
Verebiliyor sanki iki yaşama ayrı birer hayat,
Sevdaları yüklüyor omuzlarına birer,birer,
Ben ise emrine amadeyim,zaten sevdaların.
Dönüyorum etrafında boşluğun,
Yavaşlayan sanki ruhum,
Görebildiğim belli belirsiz bir saydamlık,
Koyamıyorum yerlerine yüklenen sevdaların rengini.
Ağlayan bulutların sevincini sığdırıyorum içine,
Oynaşır oluyor yalnızlığı çocukluğumun,
Rüzgarın sevinci savururken kavanozu,
Seslerini duyuyorum,
Kırılan her bir parçada özgürlüğümün.
necverez
11.11.2006 Saat: 16:16
|
|
