Dönüşü olmayan yollara giriyor yine,
Bu akşam çok kalabalık ruhum,
Her gelen düşünceyi misafir ediyorum,
Sıkı fıkı oluyor yine dost bildiğim yalanlarım.
Ben gitmeyi isterken yalnızlığımı da alıp,
Kurtulmayı umut ederken kaygan zeminlerimden,
Her sabaha yeniden uzanışı gözlerimin,
Acı veriyor yitirilmiş hüzünlerime.
Neyi bekliyorsun savrulmuş bir hayatın penceresinde,
Bulunur mu,bir daha kaybedilenler,
Bulmayı istemekteki çabalarının mı,heyecanı bu
Yoksa özlemlerinin mi,hayata.
Korkularından bile korkmuyorsun artık,
Tanıyamaz oluyor benliğini,ruhun,
Değişiyorsun,yalnız bırakarak beni,
İnan bana,zaman seni için ağlıyor.
Bırak,ağlasın zaman,ama geçmişim için,
Üzüntü duymaz biliyorsun her ağlayan,
Ben çoktandır,ne ağlıyor,ne de üzülüyorum,
Eriyip giden zamansız ruhum için.
Çaresi yok,düşüncelerde saklı gerçeklerin bu hayata,
Dost bildiğim yalanlarımla yaşıyorum,
Dedim ya,bugün ruhum çok kalabalık,
Kovuyorum yalnızlığımı istemeyerek de olsa.
necverez
14.11.2006 Saat: 09:42
|
|
