Neleri inkar etti,bu gönlüm,
Nelerden vazgeçti,
Kim bilir kaç kez,yağmurların hüzünlerine boyun eğdi,
Puslu sabahların karanlığında yitirildi,
Bembeyaz kelebekler.
Sadece aşklara feda edildi,
Gerçekliğiyle hayat bulan yaşamlar,
Gülümseyen gözlerdeki ağlayışların bile,
Yaşanmış aşklara itirafları yoktu.
Örtüşürdü sevgilerin hasreti aşklarla,
Tutsaklığı olmazdı yalnızlığa,
Şimdi,sorguluyor aşkların nefretini,
Yalnızlığa itilmiş tüm benliğim.
Alışır değil gönlüm böylesine,
Pişmanlığın saflığına,
Benliğimin özüyle beslediğim aşklarıma,
Ağlayışım bu yüzden.
Açılır güllerin yaprakları avuçlarımda,
Kanayan kırmızıya özenir dikenleri,
Teslimiyeti hüzünlü olur her bahara,
Yeniden doğuşu da olacaktır mutlaka,puslu bir sabaha.
necverez
26.11.2006 Saat: 10:53
|
|
