Eskiden,
Ben çocukken,
Evin arka bahçesinde,
Bir dut ağacı vardı.
Boyu uzun,
Gövdesi kocaman,
Dalları çatal çataldı…
Bazen,üst kollarına çıkar,
Bağıra bağıra ilahiler okurdum.
Sesim her yandan duyulurdu...
Gölgesinde oynardık.
Salıncak kurar,
Durmadan uçardık.
Altına bağlardık damdaki hayvanları.
Tatlımı tatlı dutları,
Çarşaf tutar,silkeler,
Konu komşuya dağıtırdık...
Sonra ;
Koca gövde kurtlandı.
Kovuk oldu.
Gene de yıllarca direndi.
Her sene bal meyvelerini verdi.
Kovuk büyüdü,genişledi...
Hangi yıldı bilmem ?
Küçücük iki filiz çıktı,
Koca ağacın yanıbaşında.
Kök sağlam,gövde çürüktü.
"Yaşatın beni !" Diyordu.
Bize haber veriyordu…
Birgün;
İhtiyarı kestik özenle !
Kütüğünü örttük,üzüntüyle...
Şimdi,iki genç gövdesi var dutun,
Tatlımı tatlı meyveleriyle...
kemalduman
03.12.2006 Saat: 11:23
|
|
