Sen ey! karanlık gecelerimin parlak yıldızı!
Sen ey! Başka benzeri olmayan çiçek!
Sen ey! Hayallerimi ince ince süsleyen...peri kızı!
Bakışlarımdaki parıltı...
kanımdaki kırmızı...
Sen ey! benzersiz melek...
Aşkın, kalbimdeki berrak yaldızı...
Nerdesin? Nerelerdesin?
Şimdi kim bilir?
canımda anlayamadığım...
kimseye açıklayamadığım bir sızı...
İçim ezilir....
Sen ey! Hislerimin sevgi peteği...
Sen ey! Rüyalarımdaki bebek...
Sen ey! Düşlerimin nazlı çiçeği...
Duygularımdaki nârin kelebek!
Artık yetmedi mi sensizlik?
Ne olur söyle gerçeği!
Başlattığın bu sancı
ne gün, nasıl bitecek?
Sen ey! Umutsuzca yandığım...
İşvesine aldanıp,
gülüşüne kandığım....
İlk aşkım, ilk göz ağrım...
Varlığından kimselere bahsedemediğim...
Kaybetmekten korktuğum...
Kendimden bile kıskandığım...
Açlığım, tokluğum...
Doyasıya sevemediğim...
Yeter artık!Yeter!
Hasretinden perişanım...
Ayrılıktandır...yanar canım...
Aklıma her gelişinde
-aslını sorarsan seni düşünmediğim bir ân yok!
artar heyecanım...
Bilsen öylesine derin...
öylesine müthiş ki hicranım!?
Duy beni!
Anla beni...artık bitti dermanım.. canım!
Sen ey! Seher yelimdeki âhenk!
umudumdaki lirik beste...
Sen ey! Gönül tahtımdaki mihenk!
râzıyım senin için esir gibi
bir ömür beklemeye kafeste..
- yeter ki sen iste!
Sen ey! Aşk burcumdaki çiçek!
Sen ey! Duygu doruklarımdaki kelebek,
Sen ey! Bildiğim, saklanamaz tek gerçek!
Söyle, ne olur söyle!
Başlattığın sensizlik; nasıl,
ne zaman bitecek?
01-04-1976 Ankara.
Kadir Karaman
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
