Rüyâma girerek her gün, her gece
Özlemin bıktırdı, tez gel diyorsun.
Bitsin şu yoksunluk, bitsin işkence
Affeyle, incitmem söz, gel diyorsun.
Engeller ard arda, yalnız aşamam...
Anladım mûcize, sensiz yaşamam...
Sırrımı kimseyle, yok, paylaşamam...
Kördüğüme döndüm, çöz, gel diyorsun.
Çığ gibi, içime düşer hasretin...
Yapayalnız hayat çetin mi, çetin?
Çekemeye râzıyım, bütün mihnetin...
Sensizken baharım güz, gel diyorsun.
Rahat vermez, kâbus dolu sorgular...
Vicdanım hep suçlayarak yargılar...
Baş kaldırdı sensizliğe duygular...
Âsî yüreğimi, ez, gel diyorsun.
Demirledi kalkamaz serap gözüme
Zamanın her kahrı indi yüzüme
Her yükü yükledim yorgun özüme
Dayanmıyor artık öz gel diyorsun.
Dinle beni, anla, müşkül durumum
Vücudum sancılı, felçli şuurum
Tepele, önüne koydum gururum
Geçemem ben senden vaz, gel diyorsun.
Mutsuzsum, inanma, inkâr etsem de
Tehditkâr hayâlin her an ensemde
İçim yanar hâlâ, söndü desem de
Yanar içten sönmez, köz, gel diyorsun.
Dertliyim, dermanım seninle olmak
Kader değil ayrı kalarak solmak
Kararım kesindir, yok bıkmak, yılmak
İnan bana, yapmam naz, gel diyorsun
22-03-2001
Kadir Karaman
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
