s.nazli pinar şiirleri » 'Pencere Önü' şiiri

Bazen üzülüyorum gördüklerime
Yine de hayattayım ...
Yıllar sonra yıne gözlerimde yaşlarla
kendimi arıyorum pencere önünde
sineklığe takılmışım galiba(!)
Yoksa bulurdum kendimi
ya da
o bulurdu beni...
Bastığım kaldırımda unutmuş olabilir miyim onu
şu karşıki durakta?
okulun kantınınde...
Çikolata ambalajıyla mı fırlattım onu
ya boş kola kutularında şutladıysam?
Ondan mı yüreğimdeki eksiklik...
Buruşturup attığım;
ama yine de unutamadığım çocukluğumda
evet, tokatlanmış hırpalanmış çocukluğumda olabilir...
Ya da karanlık odamda
hani dilsiz yeri ve penceresiz yaşlı duvarları olan...
Terk ettiğim boya kalemlerinde de olabilir
siyahta mı saklanıyor...
Ya siyah yağmurla akıp gittiyse benden
sular kandırdıysa onu her adımda,
gömdüyse yollar...
Buhar olup dönse ya bana
zeytin dalında beklese beni
ve ben hiçbir şey görmesem
eskisi gibi...
O zaman biter mi bu bekleyiş
ilaç mı pencere önü?
Dedim ya
Sinekliğe takılmışım galiba...

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-12-04 03:13:17 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » s.nazli pinar şiirleri » 'Pencere Önü' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » s.nazli pinar şiirleri » 'Pencere Önü' şiiri

s.nazli pinar

Sairin (s.nazli pinar) diger siirleri: