romantik şiirleri » 'Boşluk' şiiri

boşluk

gün geçiyor

gözlüklü bir kadının ince yürüyüşü

kendi kendime

yolda sürtüyorum

densiz bir şarkı ortadoğu

konuşan, sakat, elleri hep açık göğe

otobüsleri doldurmayan, onları öğleden sonra

işsizlikle birlikte ziyaret eden

midesi bulanan

vara hiç ilişmeyen yoksulluğa

devrilen otobüslere şaşıran

hoşnutsuz bencil bir mutsuzluksa

yaşamak

yaşayabilmek

başkalarına bırakan bunu

ölmek değil sarsılıştı günlerimiz dediğinde annesini seven

“topuklu giymeleri önemsizdir onlar bana gelmeyecekler ki”

her bulantı bir durak

her saniye bir bulantı

bekliyorum

mutsuzluk büyüyor büyüyor gene

deniz yeşil zaman geçiyor saçlarım karışık

korkunç

korku

bitiş anlaşılamamak nişanlı bile değilim

olmayacağım

“ bu iş böyle bitecek mi” soru hep kafamda

Yılkı

aklım başında henüz kimseye vurmadım –da-

gongun vurulmasına az kaldı

çok az

arkadaşım yok elini sıkacak

orospu bile değil kadınların hiçbiri

annem sanıyorum güneşi

ve dağınık sözcükleri kutsal kitapların

görüyorum santim santim yumruklarımı

kaygılılar

başa dönüyor gözlerim hüzün ağaç

yaprakları korkunç

dallar da yürümek aralıksız

saçlarım dağınık görünmezim

dubalarda oturan çıplak gibi

en eski zamanları düşününce

herkesin devrimi kendinde

bekletiliyor devinmekten kadınlar iskele duraklarında

-gülüyorlar bir ellerinde sigara öteki telefonda- “gülmek neydi” düşünüyorum,

hatırlamalıyım

ağzıma tutuyorum ellerimi

bir tanrı bile yok

etekleri uçuşan bir kadındı mutluluk

bebekli çiftin anlamsız unutkanlığı

gün geçmiyor ki ölelim

kitap okumak da bundan

eskitmek her şeyi

özlem umut küçük erkek bebeklerin

kısacık saçlı oluşları

yeniden güvercin cep telefonu konuşunca

susmaları hepsinin ellerindekine

umutsuzluk gibi boynumu eğmem

gözlerimde sönük bakış

ellerimde işsizlik

susmaktan derinlere

ötelere geçiyor duman

yangın

başlıyor olmalı

köpek koşuyor ağzında top -var sanıp-

yok

aynı gece inecek

ülkelere- yalnızlık- yorgun kalp-ayrılık-

özlem- sürgün

tüm ülkelere

dolunay sanılan bir iç çekme

sigarasını içine çekti hayat

karşısı minarelerle dolu hayatı bulamadım –orda-

-hiçbir yerde-

karalamadır uyum

bugün biraz serin

eve dönmeli

ıslak iki martı

gagasında izmarit sakat olanın

birbirlerine yaklaşıyorlar

sevinmekten vazgeçmişler

yemek bulmaktan da

dalga da

kıyıya çarpıyor çekiliyorlar oradan aldırışsız

birbirlerine bakıyorlar

kaygısızca dokunuyor ayakları yere

kumaş pantolonlu orta yaşlarında

hiçbir şey düşünmemiş şimdiye dek

elleri ceplerinde

yanında gençleşmeyecek kadınla

sahil boyu yürüyen kravatlı

kır saçlı sanılacak imge döndüğünde geri

gitmiş oluyorlar uzakta

bayraksız gönder sevinmem

unutkanlık oldu şimdi yalnızca

kaygısızım

kaygısızım dargınlıktan

üşümek- karamsar bir yüz- tanımın tanımlanması

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-07-06 09:48:48 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » romantik şiirleri » 'Boşluk' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » romantik şiirleri » 'Boşluk' şiiri

romantik

Sairin (romantik) diger siirleri: