Yine böyle karanlık bir geceydi sevdiğim
Ve ben bir kez daha anlamıştım
Sana ne kadar mecbur olduğumu
Seni nasıl sevdiğimi ve sen olmazsan
Bu hayatın olmayacağını.
Yaşamak nefes alıp vermek değil.
Benim için bu hayatı yaşamak zaten önemli değil
Önemli olan bu hayatın içinde seni yaşamak sevdiğim. Çünkü hayat senin gözlerinin içindeki mavilikte. Nasıl ki bir gökdelenin en tepesinde,
Gökyüzünün maviliğini,
Bir deniz kenarındaki uçurumda denizin maviliğinde nasıl ki ruhun alıp başını gidiyorsa.
Bende senin yanında gözlerinin mavisinde ruhum alıp başını gidiyor sevdiğim.
Ben bu hayatı,gökyüzünün maviliğini,denizin maviliğini değil sevdiğim.
Senin gözlerinin maviliğini yaşamak istedim.
Kendimi uçurumun en tepesinden,denizin azgın dalgalarına bırakmak değil.
Senin yanında gözlerinin eşsiz maviliğine dalıp
Gitmek isterdim.
Sanki her geçen saniye,dakika,saat aleyhime işliyor senden uzakta.
O geçen saniyeler hayatımın en boş en gereksiz vakitleri sen olmadan.
Senin olmadığın dakikalarda tüylerim ürperiyor.
Senin olmadığın saatlerde sanki istanbul üstüme yıkılıyor sevdiğim...
