Mektup geldi sıladaki anamdan...
Çok gittin oğul, gel diye yazmış.
Bir an huzur bulamadım yaramdan
Dertlerim çağlayan sel diye yazmış.
Bilemezsin seni özledim ne çok!
Hasretin sinemi yaralayan ok!
Gelirim demiştin,hâlâ haber yok!
Hiç değilse haber sal, diye yazmış.
Anlarsan halimi edeyim beyan...
Yarasın içimde daim kanayan...
Dayanamam, deme,sabreyle, dayan!
Anladım, çıkmaz bu yol, diye yazmış.
Geçti ömür bitmez, azap çileyle...
İş başa ermedi kinle, hileyle...
Kimi günahını sattı kileyle...
Kimi de mümin kul, diye yazmış.
Kolay kolay belli etmez rengini...
Yüze güler, içten kurar fendini...
İnsanoğlu en çok sever kendini....
Dikkat et: aldatır, dil diye yazmış.
Unut çocuklukta kurduğun düşü...
Alınteri yemeklerin en hoşu...
Hayat menziline ermeyen koşu...
Ömürse; derilmeyen gül, diye yazmış.
Nasıl olur deme, oluyor işte!
Tırnağın kazancı eriyor dişte!
Kaybetme kendini olmayan düşte...
Ara saadeti, bul diye yazmış.
Kötü işte, eğri yolda didinme!
Tanı, tutmayanı sırdaş edinme!
Çiğ süt emmiş, insana çok güvenme
Dost kim, düşman kim, bil diye yazmış?
Harabe, vatanda güzel her yerimiz...
Ne ölümüz rahat, ne de dirimiz...
Vurdumduymazlık, hiç çıkmaz kirimiz...
Gözlere serpilmiş kül, diye yazmış.
Zengin bilmez fukaranın halinden...
Emer tüm kanını, gelse elinden...
Kendini koru bunların şerrinden...
Haklıysa, güçsüzle ol diye yazmış.
Dünya fani hiç kimseyi kondurmaz...
Dert bindiği dalı yıkar, ondurmaz...
Bedavaya bala kimse bandırmaz...
Zehir olmasın ha! bal diye yazmış.
Açgözlünün gözü tatlı aşında...
Akbaba misali döner başında...
Bir karar ver, iyi düşün,taşında...
Toplama sonradan nal, diye yazmış.
Herkes düşer rızık için yollara...
Kimi satılır it gibi yallara...
Kimi de kul olur, adi kullara...
Olanlardan ibret al diye yazmış.
Sözlerim altındır, yabana atma!
Haksızın elinden ölsen de tutma!
Helal kazancına haramı katma!
Haram yeme de tek, öl, diye yazmış,.
Olur evin, yurdun inan ki viran...
Her yüze güleni sanırsan yaran...
Önderin inancın, rehberin iman...
Bozulama hep öyle kal, diye yazmış.
Bak oğul, sen sen ol doğrudan şaşma!
Düz de olsa kötü yolundan aşma!
Meçhulse, menzile nafile koşma...
Gülmesin haline el, diye yazmış.
"Kanıma Cemre Düştü" adlı kitabımdan
Kadir Karaman
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
