Atsan atılmaz, satsan satılmaz bir ilişki bu,
Ne hero, ne mero durumu yani.
Ama bıçak kemiğe dayanmış,
Ve tüm vicdani kredileri de tüketmişse zat-ı muhterem,
Tüm direncine rağmen sulara gömülmüşse,
Sadece ikinize özel, anıt misali dostluk köprüsü..
Artık üzüntü derelerini aşmalı,
Ve belki de onu kıymet bilmezliğiyle yalnız bırakmalısın.
Bu ilk ve son bencilliğin olacak kendin için,
Istıraptan kaçış adına..
Elinden gelen herşeyi yapmış olmanın rahatlığıyla,
Sadece yaşanmış güzellikler kalacak belleğinde, veda anının yanı sıra.
Onunkine benzer "son bir gülümseme" belki son nokta.
