Yağmur gibi dökülür,sözlerim toprağa.
Yaşlanır toprak ağlaya ağlaya...
Nehir gibi akar dertlerim,
Ne sen durdurabilirsin ne de başkası...
Hava soğur hücrelerim üşür,
Kimse bilmez senin için
Üstsüz başsız üşüdüğümü...
Bir tek vicdanın bilir...
Bir ışık gördüm,sanki senden geliyor,
Bir el var elimi tutuyor,
Güzelliğine,kalbine sürüklüyor!
Sarhoş kalbim sanki kendine geliyor...
Her şey berraklaşıyor içimdeki sen yeniden dirliyor,
Akan kan,bir an olsun durmayan akan kan;
Bu kez duruyor...
Üstündeki perde kalkıyor,kalbimi görüyorsun!
Şiirlerde,mısralarda,kıtalarda geçen sözler seviniyor!
Vurduğum dağlar,taşlar,toprak şiirimin dizlerini oluşturuyor.
Cehennem zebanisi peşimi bırakıyor...
Melekler dirildi...
Ayağımdan,gövdemden tutuyor kalbine asıyor melekler!
Ses tellerim kopana kadar bağırıyorum;
Esirim sana!...
Aykut KILIC
25.01.2007 Saat: 16:33
|
|
